บทนำ

คณะสงฆ์ไทยได้เริ่มงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู่สหรัฐอเมริกา เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. ๒๕๑๒ (1969) อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการเดินทางรอบโลก เพื่อดูงานพระศาสนาของพระเดชพระคุณ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฏิ์ กรุงเทพมหานคร ในสมัยที่ดำรงสมณศักดิ์ที่ “พระพิมลธรรม” ได้มีนโยบายและแนะนำคณะสงฆ์ไทย รวมทั้งจัดส่งพระสงออกไปยังต่างประเทศเพื่อฉลองศรัทธาญาติโยมที่ต้องการที่พึ่งทางใจ

เนื่องจากชุมชนไทยในเขตกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แมรี่แลนด์, เวอร์จิเนีย และรัฐใกล้เคียง ซึ่งมาพำนักอยู่ด้วยหน้าที่การงานต่างๆ กัน ทั้งข้าราชการ นักศึกษา พ่อค้า ประชาชนและผู้ประกอบอาชีพในสาขาต่างๆ เมื่อจากบ้านเกิดเมืองมารดรของตนมานานๆ ก็เกิดความว้าเหว่ทางจิตใจในบางครั้งบางคราว แม้ว่าดินแดนส่วนนี้จะเป็นดินแดนแห่งความเจริญก้าวหน้าทางด้านวัตถุถึงขีดสุด ต้องการอะไรก็ได้ตามใจปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นการงานที่ทำ บ้านเรือนที่อยู่ ก็มีเครื่องอำนวยความสะดวกสบายให้เป็นอย่างมาก แต่ถึงกระนั้นก็ตาม คนไทยทั้งหลายที่อยู่ในประเทศนี้รู้สึกว่า ตนเองยังขาดอะไรอยู่ สิ่งนั้นก็คือ สถานที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางด้านจิตใจ คือวัด ศาสนสถาน อันเป็นศูนย์รวมจิตใจเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ทำบุญให้ทาน ศึกษา และปฏิบัติธรรม ตลอดทั้งขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงามของชาวพุทธ ด้วยเหตุนี้ชาวไทยเหล่านี้จึงได้ปรึกษาหารือกันเพื่อสร้างสรรค์สิ่งซึ่งยังขาดนั้นให้เป็นรูปธรรมขึ้นมา